تبلیغات
تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد واحد اردبیل (عمومی ) - مطالب آذر 1390

امروز:

سندرم کمر صاف



ستون فقرات طبیعی و سندرم کمر صاف
همانطور که در قسمت آناتومی گفته شد ستون فقرات از بغل که نگاه شود ، دارای سه انحنا اصلی است . انحنای گردن رو به جلو ، انحنای ناحیه سینه ای رو به عقب و انحنای کمری رو به جلو می باشد . به انحنای سینه ای کیفوز و به انحنای کمری لوردوز می گویند . سر بایستی روی لگن و میان دو مفصل ران قرار گیرد. این حالت تعادل باعث می شود راه رفتن و ایستادن با حداقل انرژی انجام شود. گاه کیفوز زیاد از حد ناحیه سینه ای یا کاهش لوردوز طبیعی کمری ، این تعادل را برهم می زند و در این صورت فرد علامت دار می شود .

علائم سندرم کمر صاف
علامت اصلی سندرم کمر صاف اینست که فرد نمی تواند به راحتی بایستد و همراه آن دچار کمر درد و گاهی درد ران و کشاله ران می شود. در طی روز با گذشت زمان علائم بدتر می شود تا حدی که بیمار برای ایستادن احساس ناتوانی و خستگی می نماید . بتدریج برای حفظ موقعیت راست بدنی فرد زانوها و مفصل ران خود را خم میکند همین تلاش برای ایستادن بهتر فرد را خسته می کند . بعضی از بیماران علائم تنگی کانال نخاعی و سیاتیک را همراه با درد و ضعف اندم هنگام راه رفتن گزارش می کنند . بعضی افراد از درد بین دو کتف و گردن شکایت می کنند .این علائم بتدریج بدتر می شوند و اغلب فرد را ناتوان می سازد و فرد به مسکن و داروهای مخدر روی می آورد و فعالیت های روزمره اش مختل    می گردد .
علل سندرم کمر صاف
اولین بار این سندرم در بیمارانی توصیف شد که در گذشته اسکولیوز آنها با میله های هارینگتون درمان می شد . این میله ها در حین اصلاح اسکولیوز باعث صاف شدن لوردوز طبیعی در ناحیه ستون فقرات کمری می شد،به ویژه وقتیکه فیوژن در مهره های تحتانی ستون فقرات کمری(L4,L5
) صورت می گرفت. این سیستم از سال 1960 تا 1980 استفاده می شد . با تکنیکهای جدید درمان اسکولیوز و وسایل ثبات جدید این سندرم کم پیش می آید. بیماران درمان شده با میله های هارینگتون اغلب سالها یا حتی دهه ها بدون مشکل زندگی می کردند زیرا دیسک های طبیعی زیر سطح خشک شده ستون فقرات، صاف شدگی لوردوز را جبران می کند . اما زمانی که این دیسکها تخریب شوند، شخص توانایی ایستادن صحیح را از دست داده و درد ایجاد می شود.
دیگر علل سندرم کمر صاف شامل موارد ذیل میباشد:
بیماری تخریب دیسک : دیسکهای بین مهره ای بعنوان جاذب نیروهای وارده به ستون فقرات عمل می کنند . علاوه بر آن لوردوز ناحیه کمری را حفظ می کنند . با افزایش سن ، تغییرات دیسک شروع می شود و پس از تخریب ،نقش جاذب نیرو خود را از دست می دهد ، لوردوز کاهش می یابد. و بیمار در حفظ ایستایی خود دچار مشکل می شود .         
شکستگی های فشرده مهره ها : شکستگی متعدد مهره ها بخصوص در اثر پوکی استخوان باعث از بین رفتن انحنای طبیعی شده و لذا سندرم کمر صاف ایجاد می شود .
بیماری اسپوندیلیت انکلیوزان : یک بیماری التهابی مزمن است که ستون فقرات را در هم درگیر می نماید و در نهایت باعث کاهش لوردوز می شود .
سندرم پس از جراحی لانیکتومی : در بعضی مواقع بدنبال لامینکتومی و فشارزدایی ریشه های عصبی کاهش لوردوز و ناپایداری رخ می دهد .

تشخیص سندرم کمر صاف
قدم اول مثل همه موارد شرح حال دقیق است . بیمار از عدم توانایی ایستادن صحیح و همچنین درد کمر شاکی است معمولا سابقه ای از جراحی یا بیماری التهابی دارد .
رادیوگرافی تمام طول ستون فقرات ضروری است .رادیوگرافی در حالت ایستاده و زانوهای صاف انجام می شود. وضعیت بیمار به صورتی که خود را به جلو خم  کرده  است مشاهده میشود .با خط شاقولی بدن نیز می توان دید که این خط از جلوی استخوان خاجی می گذرد . در صورت ضرورت
MRI  و CT اسکن و گاه میلوگرام برای بررسی کانالهای نخاعی و دیسکها انجام شود .

درمانهای غیر جراحی سندرم کمر صاف
در بعضی از موارد با استفاده از داروهای ضدالتهاب ، درمانهای فیزیکی و تمرینات ورزشی می توان علائم را بر طرف نمود .اما اگر تغییرات ساختمانی ستون فقرات زیاد و ماندگار باشد درمان غیر جراحی با شکست همراه خواهد بود .

درمان جراحی سندرم کمر صاف
در بسیاری ازموارد و بخصوص هنگامی که تغییرات ساختمانی ستون فقرات وجود دارد درمان جراحی به کمک بیمار می آید و راستایی ستون فقرات ایجاد می گردد.


نوشته شده در : جمعه 4 آذر 1390  توسط : محمد پورپناهی گل تپه.    نظرات() .

افزایش توده‌ی عضلانی بدن و افزایش مصرف انرژی پایه

 

تمرینات مرتب و منظم ورزشی در زندگی افراد باعث کاهش بافت چربی و افزایش توده‌ی عضلانی بدن می ‌شود که این امر به نوبه‌ ی خود باعث افزایش مصرف انرژی پایه ‌ی بدن می ‌شود. در حدود 75- 60 درصد انرژی کل مصرفی روزانه مربوط به انرژی مصرفی در حال استراحت است، یعنی حالتی که شخص هیچگونه فعالیت جسمی نداشته و به ‌طور کامل در حال استراحت یا درازکش است.

از این مقدار انرژی مصرفی، 18 درصد آن مربوط به مصرف انرژی در عضلات در حال استراحت است. بنابراین می ‌توان به سادگی دریافت که حتی اگر شخص به علت خاصی در طول روز هیچگونه فعالیتی نداشته باشد و در حال استراحت مطلق باشد، در صورت ورزشکار بودن و داشتن توده ‌ی عضلانی بیشتر، مصرف انرژی پایه ‌ی وی بیشتر از یک شخص غیر ورزشکار با توده‌ ی عضلانی کمتر در همان شرایط خواهد بود و بدیهی است که با احتمال کمتری دچار چاقی در آینده خواهد شد.


نوشته شده در : چهارشنبه 2 آذر 1390  توسط : محمد پورپناهی گل تپه.    نظرات() .